Συνοπτικὸς παραλληλισμὸς τῆς ἑλληνικῆς καὶ γραικικῆς, ἢ ἁπλοελληνικῆς γλώσσης, συντεθεὶς ὑπό Ἰοὐλίου Δαβίδ, τοῦ πάλαι μὲν προξένου τῶν Γάλλων εἰς τὸν Ὑδροῦντα τῆς Ἰἀπυγίας, ἔπειτα δὲ ἀκροατοῦ εἰς τὴν πολιτικὴν βουλήν, καὶ ὑπονομάρχου εἰς τὸν νὸμὸν τῶν ἐκβολῶν τοῦ Ἄλβιος, τέλος δὲ δημοσίου διδασκάλου εἰς τὸ σχολεῖον τῆς Χίου.
ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ. 8ο (205 x 128 mm.), ιστ´ + 144 σ. (ελαφρά οξειδωμένα αρκετά φύλλα). Δερμάτινη ράχη της εποχής της έκδοσης (μικρές φθορές, μαρμαρογραφημένα τα καλύμματα, τα ακρόφυλλα και οι ακμές). Ηλιού 1820.132. • Ο συγγραφέας ήταν γιος του διάσημου νεοκλασσικιστή ζωγράφου Jacques-Louis David. Τον Δεκέμβριο του 1816 εγκαταστάθηκε στη Χίο, όπου δίδαξε γαλλικά μέχρι το καλοκαίρι του 1818. [δεμένο μαζί:] Σύμμικτα διάφορα ἐκ τῶν συγγραφέων τῶν νεωτέρων Ἑλλήνων ἐρανισθέντα πρὸς χρῆσιν τῶν διδασκομένων τὴν ἁπλοελληνικὴν διάλεκτον. Παρίσι, J.-M. Eberhart, 1813. • 8ο, στ´ + 101 σ. Ηλιού 1813.59.